روز واقعه

فکر کن صبح که از خواب پامیشی، همه‌چیز آرومه. ترامپ تأسیسات برق رو نزده و خواهرت که توی آی‌سی‌یوعه زنده‌ست. می‌خندی. باورت نمی‌شه. همون موقع یکی زنگ در رو می‌زنه و می‌گه خوابی؟ خواهرت مرد. تقصیر ترامپ نبود. خواهرت مرده بود. تمام دیشب. و زودتر از آتش‌بس.
و باز فکر کن عزرائیل جون خواهرت رو اشتباهی گرفت. خطای انسانی بود. اما زبان آدم درازتر؛ مرگ دست خداست، آدم وسیله‌ست. و تو نمی‌دانی چه‌کسی قصور کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *